<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.0 Transitional//EN">
<HTML><HEAD>
<META content="text/html; charset=utf-8" http-equiv=Content-Type>
<META name=GENERATOR content="MSHTML 8.00.6001.18702"></HEAD>
<BODY style="BACKGROUND-COLOR: #fff" bgColor=#ffffff>
<DIV><FONT color=#ff0000 size=6 face=Forte>Carta O Berro<FONT 
size=3>.........................................................repassem</FONT></FONT></DIV>
<DIV><BR></DIV>
<DIV>
<TABLE border=0 cellSpacing=0 cellPadding=0 width=560>
  <TBODY>
  <TR>
    <TD>
      <DIV id=ImgNoticia><IMG style="HEIGHT: 112px" alt="" 
      src="http://www.diretodaredacao.com/site/noticias/n_tit7.jpg" width=501 
      height=97></DIV></TD></TR>
  <TR>
    <TD>
      <DIV id=TextoNoticia>
      <TABLE border=0 cellSpacing=0 cellPadding=0 width="560%">
        <TBODY>
        <TR>
          <TD>
            <P class=fontGeral><SPAN style="FONT-SIZE: 8pt">Publicada 
            em:06/01/2010 </SPAN></P></TD></TR>
        <TR>
          <TD>&nbsp;</TD></TR>
        <TR>
          <TD width=560>
            <P class=fontDestaque><IMG alt="" 
            src="http://www.diretodaredacao.com/site/images/icon.gif" width=18 
            height=11><SPAN 
            style="FONT-FAMILY: Garamond; FONT-SIZE: 18pt"><STRONG>LULA, UM 
            FILHO DO BRASIL</STRONG></SPAN></P></TD></TR>
        <TR>
          <TD width=560><BR><BR>
            <P class=fontGeralNoticias align=justify><SPAN 
            style="FONT-FAMILY: Georgia">Recife (PE) - Há menos de 48 horas, 
            assisti ao filme “Lula, o filho do Brasil”. Essa é uma obra que a 
            gente vê com algumas idéias prévias, porque nunca, na história, se 
            falou tão mal de um filme. Nos jornais, na tevê, nas revistas, antes 
            da estréia o filme que não conhecíamos era propaganda eleitoral, 
            vigarice, com uso desonesto da máquina pública. Hoje, nos jornais, o 
            filme mudou para a categoria de obra medíocre, indigna de ser vista. 
            Nos textos e chamadas vem agora a mensagem que não é mais 
            subliminar: “Grande público, corra desse filme”. Sabemos todos 
            quanto os meios de comunicação prezam a inteligência e sensibilidade 
            humana. <BR><BR>Então o colunista, que faz parte desse grande 
            público, concluiu: se falam tão mal, e com tamanha insistência, a 
            obra tem valor. E por isso fui, e vi. <BR><BR>Já no começo, há um 
            choque no peito, que toma conta da gente, enquanto vê as cenas: 
            terra seca, brasileiros partindo de pau-de-arara rumo a uma 
            tentativa de vida melhor. Como tantos e muitos outros até hoje, 
            poderia ser dito, é certo, mas com a diferença, e aí é que vem o 
            maior choque, o saber que um desses brasileiros partiu da carência 
            de tudo para chegar a ser o presidente mais popular do mundo. É como 
            se fosse uma fábula real. Melhor: é uma fábula verdadeira, é um 
            Andersen de final feliz, o patinho menos que feio se transformar em 
            muito mais que um cisne. <BR><BR>Mas então a gente pigarreia, 
            espanta a emoção, e cai em outras imagens comoventes. Em conceitos 
            moventes, que movem toda a gente. Por exemplo, as ideias dos pobres 
            na crença do valor do trabalho. Em um tempo de tanta sacanagem, como 
            são bem-vindas essas lições/ideias. Há uma cena irresistível, quando 
            o Lula adolescente suja com óleo o macacão limpo, para se exibir à 
            vizinhança e à mãe. Eu sou um trabalhador, mãe. Eu agora sou gente. 
            Ela sorri. E vem crescendo com ele, a partir daí, até ser 
            ultrapassada pela vida do rebento, a pessoa dessa mãe. Ela, ali como 
            aqui, ali como em todo lugar, é uma fundadora de personalidade. 
            <BR><BR>No entanto, não existe apelação, apelo sentimental, 
            sentimentalismo em “Lula, o filho do Brasil”. Os olhos mais críticos 
            já fizeram a justa observação de que o filme é desprovido de ritmo 
            ou tensão dramática. Ou seja, nele não há um conflito básico, ou 
            conflitos cruciais desenvolvidos à emoção veloz ou com paciência 
            multiplicados. Nem mesmo, o que seria propaganda pura, mas dentro da 
            “gloriosa” tradição de Hollywood, o herói sozinho contra o resto do 
            mundo, o self-made-man típico, que se faz só. É inesquecível a cena 
            do discurso no estádio, quando um alto-falante coletivo é construído 
            pela multidão de sindicalistas, que gritam em sucessivas ondas um 
            discurso. <BR><BR>No filme não há tampouco o cara de moral 
            incorruptível. Pelo contrário, em mais de uma oportunidade, vemos a 
            sobrevivência esperta a favor do humano. Assim, um filho mente para 
            o pai analfabeto, e escreve o contrário da vontade do pai, quando 
            escreve à mãe que venha para São Paulo. (“Venha para não morrer”, 
            sabemos.) Ou quando Lula, um secretário do sindicato, usa de toda a 
            argúcia para ganhar o coração da mulher por quem está apaixonado. 
            <BR><BR>É verdade que em mais de uma ocasião a gente vê o personagem 
            Lula transbordar das imagens, porque sabemos algo de sua história e 
            importância. Então sentimos, percebemos o personagem ir além das 
            margens extremas da tela. Isso não se dá só pela duração do filme, 
            pela quantidade de anos de vida selecionados – isso se faz pelos 
            momentos essenciais que ficam ocultos. As coisas mais cruas e duras 
            são omitidas. Por exemplo, quando o Lula menino pegou da boca de um 
            colega o chiclete mascado. Por exemplo, quando bebeu da água que até 
            os animais rejeitam. Ou a intensidade da dor de ver a mulher falecer 
            de parto, como tantos pobres do Brasil já viram, e jamais tiveram a 
            sua dor expressa. <BR><BR>É horrível o esquemático – o corte de 
            qualquer filme na construção de um personagem gera insatisfação. Os 
            recursos com que a literatura conta não sobrevivem na cirurgia da 
            montagem. Pior, a escolha nem sempre é a mais sensível, onde cortar, 
            onde avultar, onde crescer. Lula, o personagem, sabemos todos, é 
            maior que o PT, é bem maior que o sindicalismo, porque ele vem com a 
            força da história, como uma encarnação da força que o povo tem. Dos 
            muitos severinos, joões, marias e lindus. <BR><BR>No fim do filme, 
            na imagem imóvel da posse presidencial, ouvimos Luiz Gonzaga. Então 
            nos levantamos, muito contra a vontade, com uma certeza: toda a 
            luta, a luta toda valeu a pena. “Só trazia a coragem e a cara, 
            viajando num pau-de-arara”, ouvimos. E concluímos, em silêncio: eu 
            penei, mas aqui cheguei. </SPAN><BR><BR></P></TD></TR>
        <TR>
          <TD><IMG style="HEIGHT: 82px" alt="" 
            src="http://www.diretodaredacao.com/site/noticias/biograf7.gif" 
            width=507 height=74> <BR><BR><STRONG>Leia outras postagens do autor 
            em: <A href="http://urarianoms.blog.uol.com.br/" 
            target=_blank>Sapoti da Japaranduba</A></STRONG></TD></TR>
        <TR>
          <TD>
            <P>&nbsp;</P></TD></TR></TBODY></TABLE></DIV></TD></TR></TBODY></TABLE></DIV>
<DIV><BR><BR></DIV>
<DIV style="POSITION: relative" id=ygrp-mlmsg>
<DIV style="Z-INDEX: 1" id=ygrp-msg>
<P></P><!--~-|**|PrettyHtmlStart|**|-~-->
<DIV style="HEIGHT: 0px; COLOR: #fff">__._,_.___</DIV>.</DIV></DIV><IMG 
src="http://geo.yahoo.com/serv?s=97490437/grpId=18028573/grpspId=2137112815/msgId=49390/stime=1262822762/nc1=1/nc2=2/nc3=3" 
width=1 height=1> <BR>
<DIV style="HEIGHT: 0px; COLOR: #fff">__,_._,___</DIV><!--~-|**|PrettyHtmlEnd|**|-~--><!--~-|**|PrettyHtmlStart|**|-~-->
<STYLE type=text/css>#ygrp-mkp {
        BORDER-BOTTOM: #d8d8d8 1px solid; BORDER-LEFT: #d8d8d8 1px solid; PADDING-BOTTOM: 0px; MARGIN: 10px 0px; PADDING-LEFT: 10px; PADDING-RIGHT: 10px; FONT-FAMILY: Arial; BORDER-TOP: #d8d8d8 1px solid; BORDER-RIGHT: #d8d8d8 1px solid; PADDING-TOP: 0px
}
#ygrp-mkp HR {
        BORDER-BOTTOM: #d8d8d8 1px solid; BORDER-LEFT: #d8d8d8 1px solid; BORDER-TOP: #d8d8d8 1px solid; BORDER-RIGHT: #d8d8d8 1px solid
}
#ygrp-mkp #hd {
        LINE-HEIGHT: 122%; MARGIN: 10px 0px; COLOR: #628c2a; FONT-SIZE: 85%; FONT-WEIGHT: 700
}
#ygrp-mkp #ads {
        MARGIN-BOTTOM: 10px
}
#ygrp-mkp .ad {
        PADDING-BOTTOM: 0px; PADDING-LEFT: 0px; PADDING-RIGHT: 0px; PADDING-TOP: 0px
}
#ygrp-mkp .ad A {
        COLOR: #0000ff; TEXT-DECORATION: none
}
#ygrp-sponsor #ygrp-lc {
        FONT-FAMILY: Arial
}
#ygrp-sponsor #ygrp-lc #hd {
        LINE-HEIGHT: 122%; MARGIN: 10px 0px; FONT-SIZE: 78%; FONT-WEIGHT: 700
}
#ygrp-sponsor #ygrp-lc .ad {
        PADDING-BOTTOM: 0px; PADDING-LEFT: 0px; PADDING-RIGHT: 0px; MARGIN-BOTTOM: 10px; PADDING-TOP: 0px
}
A {
        COLOR: #1e66ae
}
#actions {
        PADDING-BOTTOM: 10px; PADDING-LEFT: 0px; PADDING-RIGHT: 0px; FONT-FAMILY: Verdana; FONT-SIZE: 11px; PADDING-TOP: 10px
}
#activity {
        PADDING-BOTTOM: 10px; BACKGROUND-COLOR: #e0ecee; PADDING-LEFT: 10px; PADDING-RIGHT: 10px; FONT-FAMILY: Verdana; FLOAT: left; FONT-SIZE: 10px; PADDING-TOP: 10px
}
#activity SPAN {
        FONT-WEIGHT: 700
}
#activity SPAN:first-child {
        TEXT-TRANSFORM: uppercase
}
#activity SPAN A {
        COLOR: #5085b6; TEXT-DECORATION: none
}
#activity SPAN SPAN {
        COLOR: #ff7900
}
#activity SPAN .underline {
        TEXT-DECORATION: underline
}
.attach {
        PADDING-BOTTOM: 10px; PADDING-LEFT: 0px; WIDTH: 400px; PADDING-RIGHT: 0px; DISPLAY: table; FONT-FAMILY: Arial; CLEAR: both; FONT-SIZE: 12px; PADDING-TOP: 10px
}
.attach DIV A {
        TEXT-DECORATION: none
}
.attach IMG {
        BORDER-BOTTOM-STYLE: none; BORDER-RIGHT-STYLE: none; PADDING-RIGHT: 5px; BORDER-TOP-STYLE: none; BORDER-LEFT-STYLE: none
}
.attach LABEL {
        DISPLAY: block; MARGIN-BOTTOM: 5px
}
.attach LABEL A {
        TEXT-DECORATION: none
}
BLOCKQUOTE {
        MARGIN: 0px 0px 0px 4px
}
.bold {
        FONT-FAMILY: Arial; FONT-SIZE: 13px; FONT-WEIGHT: 700
}
.bold A {
        TEXT-DECORATION: none
}
DD.last P A {
        FONT-FAMILY: Verdana; FONT-WEIGHT: 700
}
DD.last P SPAN {
        FONT-FAMILY: Verdana; FONT-WEIGHT: 700; MARGIN-RIGHT: 10px
}
DD.last P SPAN.yshortcuts {
        MARGIN-RIGHT: 0px
}
DIV.attach-table DIV DIV A {
        TEXT-DECORATION: none
}
DIV.attach-table {
        WIDTH: 400px
}
DIV.file-title A {
        TEXT-DECORATION: none
}
DIV.file-title A:active {
        TEXT-DECORATION: none
}
DIV.file-title A:hover {
        TEXT-DECORATION: none
}
DIV.file-title A:visited {
        TEXT-DECORATION: none
}
DIV.photo-title A {
        TEXT-DECORATION: none
}
DIV.photo-title A:active {
        TEXT-DECORATION: none
}
DIV.photo-title A:hover {
        TEXT-DECORATION: none
}
DIV.photo-title A:visited {
        TEXT-DECORATION: none
}
DIV#ygrp-mlmsg #ygrp-msg P A SPAN.yshortcuts {
        FONT-FAMILY: Verdana; FONT-SIZE: 10px; FONT-WEIGHT: normal
}
.green {
        COLOR: #628c2a
}
.MsoNormal {
        MARGIN: 0px
}
o {
        FONT-SIZE: 0px
}
#photos DIV {
        WIDTH: 72px; FLOAT: left
}
#photos DIV DIV {
        BORDER-BOTTOM: #666666 1px solid; BORDER-LEFT: #666666 1px solid; WIDTH: 62px; HEIGHT: 62px; OVERFLOW: hidden; BORDER-TOP: #666666 1px solid; BORDER-RIGHT: #666666 1px solid
}
#photos DIV LABEL {
        TEXT-ALIGN: center; WIDTH: 64px; WHITE-SPACE: nowrap; COLOR: #666666; FONT-SIZE: 10px; OVERFLOW: hidden
}
#reco-category {
        FONT-SIZE: 77%
}
#reco-desc {
        FONT-SIZE: 77%
}
.replbq {
        MARGIN: 4px
}
#ygrp-actbar DIV A:first-child {
        PADDING-RIGHT: 5px; MARGIN-RIGHT: 2px
}
#ygrp-mlmsg {
        FONT-FAMILY: Arial, helvetica,clean, sans-serif; FONT-SIZE: small
}
#ygrp-mlmsg TABLE {
        
}
#ygrp-mlmsg SELECT {
        FONT: 99% Arial, Helvetica, clean, sans-serif
}
INPUT {
        FONT: 99% Arial, Helvetica, clean, sans-serif
}
TEXTAREA {
        FONT: 99% Arial, Helvetica, clean, sans-serif
}
#ygrp-mlmsg PRE {
        FONT: 100% monospace
}
CODE {
        FONT: 100% monospace
}
#ygrp-mlmsg * {
        LINE-HEIGHT: 1.22em
}
#ygrp-mlmsg #logo {
        PADDING-BOTTOM: 10px
}
#ygrp-mlmsg A {
        COLOR: #1e66ae
}
#ygrp-msg P A {
        FONT-FAMILY: Verdana
}
#ygrp-msg P#attach-count SPAN {
        COLOR: #1e66ae; FONT-WEIGHT: 700
}
#ygrp-reco #reco-head {
        COLOR: #ff7900; FONT-WEIGHT: 700
}
#ygrp-reco {
        PADDING-BOTTOM: 0px; PADDING-LEFT: 0px; PADDING-RIGHT: 0px; MARGIN-BOTTOM: 20px; PADDING-TOP: 0px
}
#ygrp-sponsor #ov LI A {
        FONT-SIZE: 130%; TEXT-DECORATION: none
}
#ygrp-sponsor #ov LI {
        PADDING-BOTTOM: 6px; LIST-STYLE-TYPE: square; PADDING-LEFT: 0px; PADDING-RIGHT: 0px; FONT-SIZE: 77%; PADDING-TOP: 6px
}
#ygrp-sponsor #ov UL {
        PADDING-BOTTOM: 0px; MARGIN: 0px; PADDING-LEFT: 8px; PADDING-RIGHT: 0px; PADDING-TOP: 0px
}
#ygrp-text {
        FONT-FAMILY: Georgia
}
#ygrp-text P {
        MARGIN: 0px 0px 1em
}
#ygrp-text TT {
        FONT-SIZE: 120%
}
#ygrp-vital UL LI:unknown {
        BORDER-RIGHT-STYLE: none !important
}
</STYLE>
<!--~-|**|PrettyHtmlEnd|**|-~--><!-- end group email -->
<P></P></BODY></HTML>